Klim-dag 4
Na een koude, regenachtige nacht brengt Joel ons rond 7 uur thee en een klein teiltje warm water. Het ritueel van inpakken begint daarna zodat we rond 8 uur kunnen vertrekken.

Vandaag wordt het een lange dag, van Kikelewa Cave (3600m hoogte) naar Mawenzi Tarn Hut (4320m hoogte). Een ruig gebied, veel klimmen onder niet al te beste weersomstandigheden. Hagel, regen, onweer. een dag van lopen, klimmen, lopen, klimmen. Eindelijk is daar ons kamp. Totaal verregend kruipen we weer in onze tent, de top is weer een dag dichterbij!

Klim-dag 5
Vandaag gaan we de Saddle over. Dit is het traject tussen Mawenzi en de Kilimanjaro. We stijgen vandaag 412 meter, maar we weten dat het een pittige dag zal worden, omdat we vanuit ons volgende kamp (Kibo hut) nog dezelfde dag de weg naar de top zullen maken. we beginnen met het rotsachtige gebied wat wij gisteren ook gepasseerd zijn naar Mawenzi Tarn Hut. Na ongeveer anderhalf uur bereiken wij de Saddle. het weer slaat om en de zon maakt plaats voor bewolking, mist en nattigheid. De Saddle ziet er oneindig uit en we beseffen ons dat dit een zware dag zal worden.

In de verte zien we iets glinsteren en we vragen ons af wat dit is. Onze gids verteld ons het verhaal dat hier enige tijd geleden een vliegtuigje met vijf mensen is neergestort en dat alleen de piloot de crash heeft overleeft. Het is bizar om tussen de wrakstukken in de woestijn door te lopen. Niemand zegt iets. Het weer wordt steeds slechter en al snel lopen we in een echte sneeuwstorm. Het lijkt alsof we de enige mensen op deze wereld zijn. We hebben vandaag voor het eerst een lunchpakket meegekregen en we zoeken een plekje waar we dit kunnen eten. Achter een paar eenzame rotsblokken in de woestijn vinden we wat beschutting om te rusten en te eten. Om ongeveer twee uur bereiken we eindelijk Kibo Huts en na ons te hebben ingeschreven gaan we rusten om ons voor te bereiden op de klim. Iedereen is stiller dan de tijdens de voorgaande dagen. De spanning neemt toe!

Klim-dag 6
Het is zover ons doel is nabij. Dik aangekleed gaan we 'pole-pole' achter Gabriel aan. Met het licht van de volle maan en een prachtige sterrenhemel, gaan we vol goede moed beginnen aan wellicht de zwaarste beproeving van de gehele reis. Helaas is het noodzakelijk om de groep op 5.250m hoogte op te splitsen. Frank, Leo, Lee en Antoinette gaan samen met Joshua vooruit. Uitgeput en met bevroren rugzakken bereiken we Gilmans point, nog 200 mtr naar Uhuru Peak, voetje voor voetje, vaak happend naar adem komen we bij de top.

Yes, gelukt! En wat een uitzicht. Op onze terugreis richting Gilmans Point, komen we Gabriel met Marianne en Carla tegen..fantastisch wat een mentale kracht, meiden! Ook zij bereiken even later Uhuru Peak. En Lucy, ziek, ondersteund door haar 2 porters heeft Gilmans Point bereikt..wat een team. De afdaling vraagt enorm veel van onze fysieke krachten, veel tijd om bij te komen zit er echter niet in, vooral voor Marianne en Carla, na slechts een uur slapen moeten we afdalen naar Horombo op 3.800m hoogte,  een barre tocht in het donker en met stromende regen. Moe, maar super trots vallen we allemaal in een diepe slaap om de volgende dag richting huis te gaan.